n Bredene komen socialistische militanten vragen om te bidden voor hun zieke dochter, in Lier leest de voorzitster als inleiding een fragment uit het evangelie volgens Matteus voor. Bij het Davidsfonds van Wetteren brengen mensen Daens in herinnering en in de abdij van Borgloon vraagt de voorzitter geen politieke vragen te stellen, maar het publiek doet niet anders. In carnavalstad Aalst wordt Staf Nimmegeers in het Volkshuis verwelkomd door dansende nepnonnen. Nadien als excuus: je kan toch lachen, hè meneer pastoor? In Sint-Ulriks-Kapelle vinden vrijmetselaars dat ze meer oog hebben voor het mysterie dan ze dachten en in zijn geboortestad Lokeren wordt Staf Nimmegeers door de pastoor-deken de deur gewezen.
Vlaanderen beweegt. Verbazende ervaringen in een veranderend landschap. De verzuiling ontzuild, kerk en politieke partijen in hun blootje, net als in het keizerlijke sprookje van Andersen. Ontnuchterend en opbeurend.