Chrome Dreams to 44. album Neila Younga. Po raz pierwszy został przygotowany do wydania w 1977 roku. Kopia była szeroko rozpowszechniana jako bootleg. Najwcześniejsze nagranie, „Star of Bethlehem” zostało nagrane pod koniec 1974 roku i miało być ostatnim utworem Homegrown , porzuconym albumie ostatecznie wydanym w 2020 roku. „Sedan Delivery”, nagrany podczas sesji Zuma, ma wolniejsze tempo niż Rust Never Sleeps i zawiera dodatkowy wers. "Too Far Gone", "Homegrown", "Like a Hurricane", "Look Out for My Love" zostały nagrane podczas różnych sesji na ranczu Young's Broken Arrow z Crazy Horse jesienią i zimą po wydaniu Zuma i przed wspierającą trasą koncertową po Europie i Japonii wiosną 1976 roku. „Too Far Gone” nie doczekało się wydania aż do płyty Freedom z 1989 roku. „Stringman”, ballada fortepianowa, została napisana dla Jacka Nitzschego i jest prezentowana jako wykonanie z europejskiej trasy koncertowej Younga w 1976 roku z niewielkimi dogrywkami studyjnymi. Osiemnaście lat później Young wskrzesił go na swoim występie Unplugged. „Powderfinger”, „Pocahontas” i „Captain Kennedy” pochodzą z sesji z sierpnia 1976 roku, która znalazła się na albumie Hitchhiker z 2017 roku. „Pocahontas” to ta sama wersja, którą można usłyszeć na Rust Never Sleeps bez dogrywek. W „Will to Love” Young występuje przed kominkiem na swoim ranczo. Później dubbingował dodatkowe instrumenty. Akustyczny solowy występ „Hold Back the Tears” zawiera dodatkowe teksty, których nie ma w nagraniu zespołu na American Stars 'n Bars.

Spis utworów:

1. Pocahontas
2. Will to Love
3. Star of Bethlehem
4. Like a Hurricane
5. Too Far Gone
6. Hold Back the Tears
7. Homegrown
8. Captain Kennedy
9. Stringman
10. Sedan Delivery
11. Powderfinger
12. Look out for My Love